Zasada pracy i klasyfikacja silników indukcyjnych

Silnik indukcyjny lub asynchroniczny to silnik elektryczny AC, w którym prąd elektryczny w wirniku potrzebnym do wytworzenia momentu obrotowego uzyskuje się przez indukcję elektromagnetyczną z pola magnetycznego uzwojenia stojana. Dlatego silnik indukcyjny nie wymaga mechanicznego komutacji, oddzielnego podekscytowania ani samokontroli dla całości lub części energii przeniesionej z stojana na wirnik, jak w uniwersalnych, DC i dużych silnikach synchronicznych. Rotor silnika indukcyjnego może być typem rany lub typu wiewiórki.

Trójfazowe silniki indukcyjne wiewiórki są szeroko stosowane w napędach przemysłowych, ponieważ są nierówne, niezawodne i ekonomiczne. Silniki indukcyjne jednofazowe są szeroko stosowane w przypadku mniejszych ładunków, takich jak urządzenia gospodarstwa domowego, takie jak fani. Chociaż tradycyjnie wykorzystywane w usłudze o stałej prędkości, silniki indukcyjne są coraz częściej używane z napędami o zmiennej częstotliwości w usłudze o zmiennej prędkości.

W silniku prądu stałego konieczne jest podawanie uzyskiwania stojana, a także uzwojenia wirnika. Ale w silniku indukcyjnym tylko uzwojenie stojana jest zasilane zaopatrzeniem prądem przemiennym. Zasadniczo istnieją 2 rodzaje silnika indukcyjnego w zależności od rodzaju zasilania wejściowego - (i) silnika indukcyjnego jednofazowego i (ii) silnika indukcyjnego trójfazowego.